TR | EN
RUHUMa

Hoşgeldin ruhum. Beni bıraktğın günden bugüne içimde bir okyanus devindi dünya zamanında. Değişti,dönüştü,taştı,küstü. Şimdi geri gelişin gül bahçesi, kokunu ne özlemişim… of.


Kutu içinde Kutu

İnsanlığın kaybolduğu yerde, kaosun, ölümün, acımasızlığın, saygısızlığın, sevgisizliğin, sabırsızlığın, inançsızlığın vesaire, içinde devinip durmanın, nefes almaya çalışmanın adı yaşamak.

08.01.2015

Uyuyamıyorum

Yazmak,konuşmak,savaşmak.. Adalet ve aydınlık bir nesil için gücüm tükenene kadar,cehaletle ve kara düzenle savaşmak istiyorum.

17.14.2015

Delilik.

Şimdi bozsam ağzımı,kelimelerimi en olmadık çukurlarından seçsem öfkemin..Tüm bu olanları,bitmek tükenmek bilmeyen acıları,cehaletin yüzölçümünden utancımı,ve bunların toplamına sebep olan,insanları bilgi ve görgüden mahrum bırakanlara duyduğum nefreti,özgürlüğe hasretimi,içimde dinmek...

21.o2.2015

Gerçek? Böylesi olmasın!

Senden bahsediyorum evet! Bu alemde yüzyıllardır varlığını acımasızca sürdüren sen..den! Tükettiğin,tüketmek için acımasızca savaştığın


KUŞTÜYÜ

Bir yerlerde kurşunlar yağıyor, bombalar.. hazımsız ateşler hanelerde, yanıyor cayır cayır.. Ve birileri Yemyeşil çimenlerde tırıs giden atlara hükmediyor, sözde,sırtında atların! Kurşun bir canın kafasını evdekinin kalbini deliyor kapkara.. kıpkırmızı..


Yusuf

Uzun zaman sonra bana tekrar gerçeği resmeden Yusuf.. İran’dan kaçmış Yusuf karısını da yanına katmış.. Şiir yazdı diye kaçmış. Bozuk düzeni yermiş, Yeşil ormanların ağağların içerisinde gönlüyle dikip yetiştirceği ağacı metafor seçerek.. Yazmış..yazmış..yazmış..


Meçhul’e deryadan mektup

Senin için o kadar çok ki içimden akanlar.. O duygu deryasının ucu bucağı yok gibi, Kelimelerin de haddi yok hesabı bilinmiyor aslında.. Amma velakin, Ne konuşabiliyorum, Ne akabiliyorum.. Ne de ruhum koşabiliyor artık seninle, küçük plajdan açılan o büyük dalgalı denize, el ele.. Büyüdükçe oldu böyle..Sebepsiz değil elbet.


Az Oyuncak Çok Sokak

Şöyle zamanlar hatırlıyorum.. Şimdi milyonların karnını doyuran şehirde, Sadece bakkaların sattıklarıyla doyan insanları hatırlıyorum. Bahçeleri vardı,meyveleri… Sokakta güle oynaya koşan, Terli terli su içen çocukları vardı.. Camdan belden aşşağı sarkıp Can hıraş çocuklarını akşam yemeğine çağıran anneler...


Gezi’den kalan

Neyimiz var neyimiz yoksa sokaklara döktük tam bir sene önce bu zamanlar.. Nereye baksam isyankar bir insan sureti, kelamını binbir türlü yollarla anlatmaya inat etmiş, Şikayeti,dileği,yaşamak isteme biçimi aynı.. ‘’Özgürce’’ Yüzlerce, binlerce sesten, nefesten akan kelimeler birleşti delikanlı bir nehir oldu aktı


Herşeyde bir hayır.

Ben kaderin kucağına sığınırım çoğu zaman.Sen? Bir olay örgüsü kuruveririm kafamda, hayatımdaki gidişatın aksine birşey cereyan ettiğinde. Buçukta Karaköy vapurunu kaçırmak, Dışarıdaki fırtınaya aldırmadan o vapura binmek için evden çıkıp rıhtımda fikir değiştirmek. Ya da kestirmeden gitmek...

Mayıs 13 2014

Kuşlar Uyanmadan..

Şehrin en masum en sessiz ve en temiz saatleri.. Asırlık kahkaların ezan sesine karıştığı güzel bir sabahın ilk dakikalari. Ve ben her gecenin batışı gibi,bu gecenin batışında da bekledim emsalsiz turkuazın belirmesini..

2007

KAR

Hiç beklenmedik bir anda,aniden Kimsesiz bir havada Kar düşüverirse bahar dallarına,ne olur? Soluverirler mi ipekten yapraklar, Düşüverirleri mi sevgisiz gözlere?.. Yüzleri toprağa sürülür mü? Peki ya meyveleri?

2013

Günaydın..

GÜNAYDIN Günaydın hanımefendi Günaydın.. Solgunsunuz bugün, Farkettimde bugün dünden de solgunsunuz.. İyi misiniz?Hasta mısınız yoksa? Konuşmuyorsunuz…Neden? Sesiniz çok güzel oysa..Kelimeleriniz.. Çok nadide seçersiniz kelimelerinizi oysa neden susuyorsunuz..?


Abdülhamit 15 yaşında..

bdülhamit,15 yaşında babası hapiste.Geçen kalabalık,gürültülü gecelerin birinde eve doğru yürürken Asmalımescitte çiçekten taç satarken tanıdım.Önce sadece “tanıtım amaçlı” bıraktı saçıma çiçekleri..”Satmıyorum sadece senin saçında dursun” dedi..


Başlangıç..

Uzun zamandır aklımda olan ancak bir türlü vakit bulamadığım bir işi yeniden yapmaya koyuluyorum bugün.Kendimi,ancak paylaştıkça iyi hissedeceğime inandım hep.Bu yol da öyle hep iyi hissedeceğim bir patika benim için.. Hadi bakalım..