TR | EN

Gezi’den kalan

 


 Neyimiz var neyimiz yoksa sokaklara döktük tam bir sene önce bu zamanlar..

Nereye baksam isyankar bir insan sureti,kelamını binbir türlü yollarla anlatmaya inat etmiş,

Şikayeti,dileği,yaşamak isteme biçimi aynı..

‘’Özgürce’’

Yüzlerce,binlerce sesten,nefesten akan kelimeler birleşti delikanlı bir nehir oldu aktı ayaklarımızın altından,

Bizi sokaklarca,caddelerce taşıdı.

Korkmadı kimse..kimseden.

Hiç bir şeyden.

Oturduğum yerden ahkam kesip,yaşadıklarımı,yaşadıklarımızı birbiri ardına dökmeyeceğim süslü cümlelerle.

Yoldaşlık naraları atmayacağım.

Ordaydık ‘’BİZ’’ hepimiz.

Direndik.

Tek söylemek istediğim,

Bende hiç bir şey değişmedi.

Bir sene geçti içimdeki yanardağ soğumadı.

Benim şarkılarımın karşılığı değildi senin ölüm saçan makinelerin.

Bu hikayenin bir baht dönüşü olacak bir gün biliyorum.

O günü umutla bekliyorum.

Her gün,her an bir delikanlı nehir gibi yaşıyorum.

Sevgiyle.